İSLAM VE DEMOKRASİ

İnsanların zihinlerinde demokrasinin insanlığa özgürlük sunduğu, İslamın ise sanki özgürlüklere engel olduğu hissi vardır.

Peki işin aslı nedir: İşin esası her iki dünya görüşünün insanı ve evreni tanımlaması ile ilgilidir.

Demokrasinin insan ile ilgili varlık tanımı, insanın arzularının esas alınmasıdır. Başkasına zarar vermedikçe insanın dilediği her şeyi yapabilmesidir. Demokrasi insana toplumsal yasalarla ilgili sorumluluktan başka sorumluluk belirlemez. Demokrasinin hedefi insanın toplumsal kanunlara uyması kaydıyla bütün arzularını kendi aleyhine olsa bile tatmin etmesidir. Demokrasi başkasına zarar vermemek kaydıyla insanın kendisine zarar vermesini yasaklamaz.

Trafik kurallarına, hukuk kuallarına belediye kanunlarına, kısaca toplumsal hayat için belirlenen kurallara uyması kaydıyla insana hiçbir şeyi yasaklamaz. Yani bir insan kırmzı ışıkta geçmemeli der, ama, aklını ve vücudunu tahrip eden içki, sigara ve çeşitli zararlı maddeleri kullanmayı yasaklamaz.

Demokrasinin insan için soyut değerler bütünü yoktur. Ahlaki ve ruhi özellik taşımaz. Demokrasi namusu, dürüstlüğü, ahlakı düşünmez.Bunun için kural koymaz ihlali halinde müeyyide belirlemez.

Demokrasi insanı evrende sorumlu bir varlık olarak tanımaz. İlahi bir misyonla yükümlü olduğunu düşünmez, ahiret ve hesap verme gibi bir durumla karşılaşacağını öngörmez.

Demokrasinin insan tanımı, insanın evrende bilinen en akıllı varlık olduğu ve evrende arzularını maksimum düzeyde tatmin etmesi şeklindedir.

Demokraside toplumsal kanunlar da insani ve adil değildir. Çünkü, evrende en akıllı tanımı ile, diğer varlıklardan daha fazla arzularını tatmin eden bir yaratık olarak tanımladığı insanı, insan unsuru içinde  ise var olan insanlar arasında en akıllı en güçlü olanları esas alır ve demokrasinin toplumsal kanunları en akıllı ve en güçlülerin arzuladığı şekilde dizayn edilir.

Bu yüzden demokrasi kendisi ile çelişkili ve çifte standartlıdır. Demokrasi güya halkın egemenliğidir. Ancak gerçekte en demoratik ülkelere bakıldığında egemenliğin halkta değil, sermaye sınıfında olduğu görülür.

Kısacası demokrasi güçlülerin elinde kını süslü püslü ama kılıcı kirli ve kanlı bir araçtan başka Hiçbir şey değildir.

Sömürgeci batı emperyalizminin telli duvaklı gelini girdiği her yere kılıçların ve namluların ucunda, atom bombaları ve diğer tahrip edici silahların tahrip ettiği topraklar üzerinde yuva kurmaya çalışmıştır.

Demokrasi yani, batının çirkin yüzünün sahte güzel maskeyle kamufle edilmesidir özetle.

İşte bundan dolayı demokrasinin özgürlüğe sanki daha fazla alan tanıması onun daha matah bir düna görüşü olduğunu göstermez. Çünkü demokrasi insanın manevi yönünü görmezden geldiği için zaten başta yarım, eksik, güdük ve sınırlıdır.

Demokrasi insanın manevi boyutun inkar ettiği için bu boyut için bir özgürlük tanımı yapmaz. Demokrasi insanın başkasına zarar vermedikçe kötüleşmesine çirkinleşmesine, kendine zarar vermesine izin verir. Bunu da özgürlük adına yapar.

Demokraside bu yüzden eşekleşme özgürlüğü vardır. Bir insan isterse köpek kulübesinde köpekeklerle yaşayabilir. Köpek maması yiyebilir. Hatta böyle devam ederse yakında batı medeniyeti, demokrasinin geleceği nokta insanın hayvanlarla da evlenmesine izin vermesi olacaktır.

İslamın hayat tarzında ise insan, ALLAH Tealanın peygamberleri vasıtasıyla gönderdiği öğretilerinin izin verdiği helal dairesinde özgürdür, ama insana zarar veren insanı aşağılayan, çirkinleştiren her konuda insanı koruma altına alır. İnsanın eşekleşmesine ve kendisine zarar vemesine izin vermez.

İslamı, doğada hijyen kurallarına uymaya mecbur edip zararalı mikrop ve virüslere böyle ortamlara izin vermeyen bir dünya görüşü olarak tanımlayabiliriz.